امدادرسانی از روی صخره‌ها و دیواره‌های صعب‌العبور

دختر کوهستان، به امداد مردم سیل زده می‌شتابد

«امدادرسانی به دیگران، بزرگ‌ترین دلخوشی من است.» «زینب توانا» صخره نورد ٣٢ ساله خوزستانی است که این روزها ویدئوهایش از کمک رسانی در سیلاب لرستان دست‌به‌دست می‌شود. دوران دانشجویی را در لرستان می‌گذراند و به همین دلیل در همین استان به امدادرسانی به سیل زده‌ها می‌پردازد. او می‌گوید: «از کودکی عاشق فیلم‌هایی بودم که در آن آمبولانس‌ها آژیرکشان حرکت می‌کردند. در دبیرستان، یکی از دوستانم که می‌دانست من به امدادگری علاقه‌مند هستم، گفت جایی را سراغ دارم که دوره‌های امداد برگزار می‌کند. هلال احمر را به من معرفی کرد و من همان سال، یعنی سال ٨١ در دوره‌های مختلف امدادگری هلال احمر شرکت کردم. بعد هم مانورها و دوره‌های آتش‌نشانی را.» سال‌ها است به عنوان امدادگر کوهستان، در لرستان و خوزستان فعالیت می‌کند و سختی‌های این راه را به عنوان یک امدادگر کوهستان زن، به جان خریده است. ابزارهای ساده‌ای برای عبور از رودخانه و صعود طراحی کرده که به دلیل فراهم نبودن شرایط مالی، تاکنون فرصتی برای ساخت آن‌ها پیدا نکرده است.

 «مهارت‌هایی که در رشته راپل و صخره نوردی یاد گرفته‌ام در امدادرسانی به روستاهای لرستان خیلی به درد من خورد. تجهیزات شخصی‌ام را برمی‌داشتم و به همراه یک تیم با بسته‌های غذایی که هلال احمر در اختیارمان می‌گذاشت به روستاها می‌رفتیم. عبور از رودخانه و وصل کردن طناب‌های اتصال از دو سوی رودخانه کمک کرد تا بتوانیم راه ارسال آذوقه به برخی از روستاها را فراهم کنیم. در مسیر رفتن به یکی از روستاها، جایی جاده تمام می‌شد و به رودخانه‌ای رسیدیم که پلش تخریب شده بود. آنسوی رودخانه روستایی قرار داشت که مسیر ارتباطی به آن از بین رفته بود. آب شرب روستا هم به دلیل شکستن یک لوله اتصال قطع شده بود. مردم تلاش می‌کردند به کمک وسایل اولیه‌ای که در اختیار داشتند و نخ جعبه شیرینی که همراهشان بود، قطعه اتصال لوله آب شرب روستا را به آنسوی رودخانه پرت کنند اما موفق نمی‌شدند. من به کمک همراهانم و با استفاده از تجهیزاتی که داشتیم توانستیم به دو سوی رودخانه زیپ‌لاینی وصل کنیم و آن قطعه به همراه مقداری دارو را به روستا برسانیم. آن زیپ‌لاین تا زمان باز شدن مسیر روستا، تنها راه دسترسی به آن بود.»

«پول پس انداز می‌کردم تا بتوانم تجهیزات لازم را بخرم. وسایل را کم کم تهیه کردم و همزمان، در مورد صخره نوردی و صعود از ارتفاع تحقیق می‌کردم. برای اولین بار از پشت بام خانه یکی از اقوام صعود کردم. بعد هم همراه دختر خاله‌ام به همان پل رفتم و از ارتفاع ٢۵ متری آن پل به تنهایی صعود کردم و از دخترخاله‌ام خواستم از من فیلم بگیرد. فیلم را به آتش نشانی بردم و به مسئول آتش نشانی نشان دادم. آن زمان در مانورهای مختلف آتش نشانی شرکت می‌کردم. در یکی از مانورها، وقتی از ارتفاعی صعود می‌کردم، طناب محافظ من پاره شد اما من توانستم با خونسردی صعود موفقیت آمیزی داشته باشم. تا آن زمان آتش نشانی‌های خوزستان مجوز استخدام زنان امدادگر را نداشتند. اما در آن مانور شهردار حضور داشت و وقتی مهارت من را دید مجوز استخدام من در آتش نشانی را صادر کرد.»


آفرودسواری در سیلاب

خودروهای آفرود در جاده‌های کوهستانی و سیل زده لرستان خودنمایی می‌کنند؛ خودروهایی که صاحبانشان بعد از وقوع سیل برای امدادرسانی و رفتن به مناطق سیل زده به کمک آن اعلام آمادگی کرده‌اند. آفرودسواران بی‌خیال گل و لایی که از سر و کول خودروهایشان بالا می‌رود، عبور از جاده‌های فرو ریخته را ممکن می‌کنند. «حشمت الله سیاه پوش» از آفرودسواران استان لرستان است که در روزهای نخست بعد از سیلاب، فعالیت داوطلبانه خود را آغاز کرده است. او می‌گوید :«من مربی ورزش‌های هوایی هستم و به همین دلیل برای رفتن به سایت‌های پرواز، از خودروی آفرود استفاده می‌کنم. وقتی وضعیت جاده‌ها بعد از سیلاب را دیدم، به این فکر افتادم که با خودروی آفرود می‌توان به امدادرسانی پرداخت.