طرح «ساماندهی گردشگران انفرادی» کلید خورد

بروکراسی یقه گردشگران را می‌گیرد؟

دیروز ولی تیموری، معاون گردشگری سازمان میراث فرهنگی اعلام کرد که «گردشگران خارجی انفرادی» ساماندهی می‌شوند. او در مورد جزییات این ساماندهی هم گفت: «قرار شده سامانه‌ای به منظور «ساماندهی گردشگران انفرادی» راه‌اندازی شود که گردشگر پیش از دریافت ویزا، اطلاعات مربوط به اقامتگاه یا همان تاییدیه رزرو، مسیر سفر و شخص دعوت‌کننده را مشخص کند تا ویزا بر آن اساس صادر شود، البته این شرایط به معنی سخت‌کردن سفر نیست، بلکه برای ساماندهی خدمات براساس نیاز مسافر و مشخص شدن آمار این نوع سفرهاست.» اگرچه او تاکید کرده که قرار نیست کار برای توریست‌های انفرادی سخت شود، اما وقتی این خبر را در کنار خبری که چند روز پیش درباره ممنوعیت اقامت توریست‌ها در جایی غیر از هتل‌های رامسر می‌گذاریم که بهانه‌اش مشکلات اخلاقی پیش‌آمده اعلام شده بود، این سوال به وجود می‌آید که این دست کارها چقدر می‌تواند همه چیز را برای گردشگران پیچیده‌تر کند؟
احمد خرم‌طوسی، کارشناس گردشگری حدس می‌زند که این موضوع بیش از هر چیز اقتصادی است و هتلدارها بیش از هر کس از آن نفع می‌برند، چون به‌هرحال شرایط جذب توریست در کشور ما به نحوی است که هتلدارها سود چندانی نمی‌کنند، از طرفی هزینه هتل‌ها بالاست و درآمد آنها هم تعریفی ندارد. در مقابل بسیاری از توریست‌ها ترجیح می‌دهند در اقامتگاه‌های غیررسمی ساکن شوند و این به ضرر هتل‌هاست. اگر چنین طرح‌هایی کلید بخورد و گردشگران مجبور باشند از قبل رسید هتل را ارایه کنند، کار آنها بیشتر رونق می‌گیرد.»
او ادامه می‌دهد: «این درحالی است که بسیاری از هتل‌های ما اصلا با استانداردهای جهانی همخوانی ندارند که توریست ترجیح بدهد آنها را انتخاب کند.»
خرم‌طوسی به بخش‌های دیگر این طرح هم انتقاد دارد و می‌گوید: «اگرچه دریافت اطلاعات و برنامه سفر برای گردشگران فردی یک کار معمول است و بسیاری از کشورها از متقاضی سفر می‌خواهند که درباره آنها توضیح بدهد، اما ادبیات این کار و نحوه اجرای آن اهمیت زیادی دارد. مسئولان ما هنگام ارایه این برنامه‌ها باید از ادبیاتی استفاده کنند و همچنین این برنامه را طوری اجرا کنند که تعریف دقیقی از فرهنگ، آیین، سنت‌ها و تمدن ایران را نشان دهد.»
او ادامه می‌دهد: «وقتی حرف از ساماندهی گردشگران می‌زنیم به تمام ابعاد این موضوع رسیدگی کنیم. این‌که ما فقط از گردشگر بخواهیم اطلاعاتش را به ما بدهد، کافی نیست و اگر این دریافت اطلاعات صرفا یک راهبرد امنیتی باشد، چندان فایده نخواهد داشت و پیچیدگی را برای گردشگران بالا خواهد برد، اما اگر براساس این اطلاعات واقعا به دنبال ایجاد زیرساخت و امکانات برای گردشگر باشیم و برای برنامه سفر او برنامه‌ریزی کنیم، سودمند خواهد بود.»
خرم‌طوسی تاکید می‌کند که تعداد گردشگران انفرادی به اندازه‌ای نیست که نیازمند طرح‌های عظیم باشد. او ادامه می‌دهد: «به دلیل بسیاری از مسائل تعداد بسیار کمی از گردشگران ترجیح می‌دهند به صورت انفرادی و خارج از تورهای مسافرتی به ایران سفر کنند، بنابراین نمی‌توان پذیرفت که این طرح برای کمک هرچه بیشتر به آنها بوده است، بلکه دلایل اقتصادی مانند منافع هتل‌ها و همچنین مسائل امنیتی برای داشتن اطلاعات دقیق از گردشگران دلایل بهتری برای دریافت چنین اطلاعاتی از آنها به نظر می‌رسد.»