گفت‌وگوی «شهروند» با مصطفی دنیزلی، سرمربی تراکتور:

در تبریز غریبه نیستم

➊ مسئولان باشگاه تراکتور مصطفی دنیزلی با سابقه چندین‌ساله و موفق را به تیم خود آوردند و امیدوارند بتوانند روزهای خوبی را در لیگ نوزدهم تجربه کنند. مربی ترکیه‌ای‌تبار از این‌که تبریز را به‌عنوان مقصد جدید خود در مربیگری انتخاب کرده خوشحال است و البته امید زیادی دارد که بهترین روزهای خود را در ایران بگذراند.

➋ او به کسب نخستین جام قهرمانی در ایران فکر می‌‌کند. او می‌گوید: من در تیم‌های زیادی مربیگری کرده‌ام و تراکتور بهترین پیشنهادی بود که می‌توانستم در این موقعیت دریافت کنم. مردم تبریز مثل مردم ترکیه و آذربایجان برای من عزیزند و فکر می‌کنم این‌جا همه چیز برای کسب موفقیت فراهم است. فرهنگ مردم تبریز و آذربایجان را خیلی خوب می‌شناختم، اما در گذشته زمان زیادی برای این‌که بتوانم این شهر را بگردم، نداشتم.

➌ الان به‌راحتی می‌توانم بگویم تبریز را مثل ازمیر و استانبول و آنکارا دوست دارم. بازیکنانم برای قرار گرفتن در بین پنج تیم بالای جدول رده‌بندی آماده‌اند و باید کار کنیم تا آماده قهرمانی در لیگ شوند. من از بازیکنانم خواستم که فعالیت‌شان را در اینستاگرام و سایر شبکه‌های اجتماعی کاهش دهند، چون احساس می‌کنم توجه بیش از حد به دنیای مجازی نمی‌گذارد حواس بازیکن جمع باشد.

تراکتور در نقل و انتقالات تابستانی مثل ‌سال گذشته خیلی سر و صدای زیادی نداشت و بدون هیاهوهای همیشگی اقدام به جذب بازیکن کرد. از این گذشته، مسئولان این باشگاه مصطفی دنیزلی با سابقه چندین‌ساله و موفق را به تیم خود آوردند و امیدوارند بتوانند روزهای خوبی را در لیگ نوزدهم تجربه کنند. مربی ترکیه‌ای‌تبار از این‌که تبریز را به‌عنوان مقصد جدید خود در مربیگری انتخاب کرده خوشحال است و البته امید زیادی دارد که بهترین روزهای خود را در ایران بگذراند. او به کسب نخستین جام قهرمانی در ایران فکر می‌‌کند و از آرزوهای بزرگ خود در آذربایجان حرف می‌زند. گفت‌وگوی خبرنگار ما با مصطفی دنیزلی را در ادامه می‌خوانید:
 هشت‌سال بعد از مربیگری در پرسپولیس دوباره به ایران آمدید و این‌بار در شهری حضور دارید که مردمش هم‌زبان شما هستند.
این برای من فوق‌العاده است. من در تیم‌های زیادی مربیگری کرده‌ام و تراکتور بهترین پیشنهادی بود که می‌توانستم در این موقعیت دریافت کنم. مردم تبریز مثل مردم ترکیه و آذربایجان برای من عزیزند و فکر می‌کنم این‌جا همه چیز برای کسب موفقیت فراهم است.
 قبل از این‌که به تراکتور بپیوندید، چقدر از تبریز و مردمش شناخت داشتید؟
ما ترکیه‌ای‌ها در هر جای دنیا که باشیم از همدیگر حمایت می‌کنیم و وابستگی عجیبی به هم داریم. فرهنگ مردم تبریز و آذربایجان را خیلی خوب می‌شناختم، اما در گذشته زمان زیادی برای این‌که بتوانم این شهر را بگردم، نداشتم. حالا این فرصت هم نصیبم شده است. الان به‌راحتی می‌توانم بگویم تبریز را مثل ازمیر و استانبول و آنکارا دوست دارم.
 با حضورتان در تراکتور برخی انتقاد کردند که سن شما بالا رفته و نمی‌توانید همچون گذشته به مربیگری بپردازید، اما عکس‌هایی که در تمرینات تراکتور از شما منتشر شد، چیز دیگری می‌گوید!
(با خنده) من تازه ۶٩ساله شده‌ام! به انتقادهای این‌چنینی می‌خندم. مهم این است که من هنوز می‌توانم کنار بازیکنان‌ ١٧، ١٨ ساله تمرین کنم و البته تجربیاتم را در اختیارشان بگذارم.
 ظاهرا خیلی از آمادگی جسمی‌تان مطمئنید؛ آیا بازیکنان شما نیز این‌قدر آماده‌اند؟
هنوز نه؛ اما آماده می‌شوند. تا زمانی که لیگ شروع شود، آنها هم آماده می‌شوند. الان بازیکنانم برای قرار گرفتن در بین پنج تیم بالای جدول رده‌بندی آماده‌اند و باید کار کنیم تا آماده قهرمانی در لیگ شوند.
 به نظر شما، رویای قهرمانی تراکتور برای هواداران این تیم محقق می‌شود؟
چرا نشود؟ ما نیاز به ترمیم خود در برخی پست‌ها داریم. دو، سه بازیکن جدید که به خدمت بگیریم، تیم‌مان تکمیل می‌شود و برای قهرمانی می‌جنگیم. به نظر من، تراکتور امسال همه پتانسیل‌های لازم برای کسب عنوان قهرمانی را دارد.
 چند روز پیش خبری منتشر شد که شما استفاده از اینستاگرام را برای بازیکنان ممنوع کرده‌اید؛ این مسأله هم در راستای رسیدن به جام قهرمانی است؟
من اینستاگرام را ممنوع نکردم! من مخالف استفاده از فضای مجازی هستم، اما از نظر سنی شرایط من با بازیکنانم فرق دارد. پیشرفت علم و تکنولوژی باعث شده که نتوانیم جوان‌ها را از استفاده از فضای مجازی منع کنیم. من از بازیکنانم خواستم که فعالیت‌شان را در اینستاگرام و سایر شبکه‌های اجتماعی کاهش دهند، چون احساس می‌کنم توجه بیش از حد به دنیای مجازی نمی‌گذارد حواس بازیکن جمع باشد. این نظر من است و به همین دلیل به شاگردانم توصیه کردم استفاده از شبکه‌های اجتماعی را محدود کنند.
 به حضور در ورزشگاه یادگار امام که پر از تماشاگر است، فکر کرده‌اید؟
بارها به این موضوع فکر کرده‌ام. برای نشستن روی نیمکت تراکتور در این ورزشگاه لحظه‌شماری می‌کنم، چون جو استادیوم را بسیار دوست دارم. البته من تجربه دیدن استادیوم پر از تماشاگر را در گذشته زیاد داشته‌ام، اما در تبریز حس بهتری خواهم داشت. این‌جا کشور من نیست، اما حس غریب بودن ندارم. این برای من ایده‌آل است.