به مناسبت روز ملی اهدای عضو

دنیای جدید؛ نگاه جدید

به دلیل عینی و ملموس بودن نتایج و دستاوردهای علم، پزشکی یکی از حوزه‌هایی است که سنت و اندیشه‌های سنتی خود را با آن ‏تطبیق داده و در برابر آموزه‌های آن مقاومت چندانی نمی‌کنند. در حالی که در زمینه‌های دیگر بشدت مقاومت می‌کنند‎.

بخش مهمی از پیوندها مربوط به افرادی است که دچار مرگ مغزی شده‌اند

یکی از جدیدترین دستاوردهای پزشکی پیوند عضو است. چیزی که در گذشته قابل تصور نبود. به همین دلیل نیز ذهنیت انسان ‏گذشته و اندیشه سنتی نسبت به جسم و بدن انسان متفاوت از حال بود. این دانش و تخصص از مدت‌ها پیش در ایران رواج ‏یافته و خوشبختانه رو به رشد است و از سوی مردم نیز با استقبال مواجه شده، ولی هنوز ظرفیت‌های زیادی در جامعه ‏وجود دارد که باید احیا شود‎.‎

در ایران سالانه تا ۵‌هزار نفر بلکه ‏بیشتر به دلیل مرگ مغزی جان خود را از دست می‌دهند، ولی تعداد مواردی که به اهدای عضو می‌رسد شاید حدود ۱۰‌درصد ‏باشد

پیوند عضو و نسوج از انسان زنده و فردی که مرگ مغزی شده و نیز انسان فوت شده (در موارد محدود و زمان محدود) ممکن ‏است. ولی بخش مهمی از پیوندها مربوط به افرادی است که دچار مرگ مغزی شده‌اند. مرگ مغزی یعنی این‌که فرد عملا فوت ‏کرده و فقط به دلیل تنفس مصنوعی خون به بدن او می‌رسد و آن را زنده نگه می‌دارد و اگر تنفس قطع شود، بیمار فوت می‌کند. ‏چنین مغزی قابل بازگشت نیست. با اخذ مجوز شرعی از مراجع تقلید تحول مهمی در این زمینه ایجاد شد.‎
ولی این فقط یک سوی ماجرا است، زیرا ظرفیت‌های اهدای عضو ما هنوز بارور نشده است. در ایران سالانه تا ۵‌هزار نفر بلکه ‏بیشتر به دلیل مرگ مغزی جان خود را از دست می‌دهند، ولی تعداد مواردی که به اهدای عضو می‌رسد شاید حدود ۱۰‌درصد ‏باشد. هر بیماری که دچار مرگ مغزی شده باشد می‌تواند جان ٨ نفر را نجات دهد. این پدیده‌ای است که اتفاقی ناخوشایند را به ‏وضعیتی زیبا تبدیل می‌کند. بسیاری از خانواده‌ها هستند که عزیزانشان دچار مرگ مغزی شده‌اند و با اهدای اعضای او به دیگران ‏احساس می‌کنند که عزیزشان نیز زنده است و توانسته‌اند جان تعدادی را نجات دهند‎.‎

بسیاری از خانواده‌ها هستند که عزیزانشان دچار مرگ مغزی شده‌اند و با اهدای اعضای او به دیگران ‏احساس می‌کنند که عزیزشان نیز زنده است و توانسته‌اند جان تعدادی را نجات دهند‎

مرگ مغزی به دلیل حوادث و به‌ویژه تصادفات در ایران زیاد است. به همین علت روز ٣١ اردیبهشت را روز ملی اهدای عضو ‏نام‌گذاری کرده‌اند. طی دو دهه گذشته روند اهدای عضو خوب بوده است و شاخص آن ١١ برابر شده است، ولی هنوز تا رسیدن ‏به وضع مطلوب راه زیادی مانده و باید کوشید که مردم را تشویق به داوطلبی در اهدای عضو و گرفتن کارت مربوط کرد، زیرا ‏سالانه چند‌هزار نفر که در صف دریافت عضو هستند و نوبتشان نمی‌شود فوت می‌کنند. با اصلاح قانون باید حق فرد را بر جسد ‏خودش به رسمیت شناخت و لزومی ندارد که اهدای عضو مشروط به موافقت وارثان شود. آموزش و فرهنگ‌سازی در این مورد ‏مهم است. باید حس دگرخواهی را تقویت کرد‎.‎