رمضان در نگاه استاد حسین انصاریان

ماه سیر و سلوک

رمضان در نگاه استاد حسین انصاریان

  • نه حرف سیاسی می‌زند و نه در فضای مجازی عکس‌های متفاوت به اشتراک می‌گذارد. هنوز پا منبری‌های خود را دارد و در میان بچه‌‌مذهبی‌ها پرطرفدار است؛ در مورد  حجت‌الاسلام حاج حسین انصاریان حرف می‌زنم. در شبکه‌های اجتماعی فعال است، از تلویزیون هم گهگاهی سخنرانی‌هایش پخش می‌شود، اما محبوبیت حاج حسین را نباید نه در فضای مجازی و نه در سیمای ملی خلاصه کرد.  واعظ محبوبی که نه حاشیه دارد  و نه حرف‌های سیاسی می‌زند؛ حجت‌الاسلام‌والمسلمین حاج حسین انصاریان  ثابت کرده است که هنوز منبر، جایگاهی در میان اقشار مذهبی دارد. استاد سلیمی در توصیف این واعظ می‌گوید: «کسانی که خود را از مردم جدا کرده و زندگی‌ رسمی دارند، در دل دیگران نفوذ نمی‌کنند. استاد از دل مردم و با زبان ایشان سخن می‌گوید و این نکته همان رمز موفقیت ایشان است.» «شهروند» به مناسبت ماه مبارک رمضان بخش‌هایی از سخنان این استاد اخلاق را بازخوانی می‌کند.
  • رمضان، ماه سیر و سلوک
    ماه مبارک رمضان، ماه سیر و سلوک است. این ماه چنان مرکبی تیزرو انسان را به مقصد نزدیک می‌کند. وسایل سیروسفر نیز در روایتی از امام رضا(ع) که ذکرش گذشت، بیان شده است. «الْحَسَناتُ فی شَهْرِ رَمَضانَ مَقْبُولَه وَ السَّیِّئاتُ فیهِ مَغْفُورَه»[١] تمام خوبی‌ها در ماه مبارک رمضان مورد قبول پروردگار است و رفتارهای ناپسند گذشته با توبه بخشیده می‌شود. این‌که بر تمام اعمال نیک در این ماه مُهر قبولی زده خواهد شد، به جهت احترام ویژه روزه‌دار نزد پروردگار است. قبولی عمل امر باارزشی است؛ چنان طلای نابی است در دل کوه‌های بی‌شمار و چنان گوهر گرانبهایی است در عمق اقیانوس بی‌کران. در میان انبوه اعمال و رفتارهای انسان ممکن است تعداد محدودی از آنها مورد قبول پروردگار قرار گیرد، همان یک یا چند عمل مقبول، انسان را ثروتمند و سعادتمند می‌کند.
  • روزه، تقویت روحیه عزت‌مداری
    از دیگر آثار روزه، تقویت روحیه عزت‌مداری است. با گرفتن روزه، درمی‌یابیم که برای رسیدن به آب و نان، نباید برده این و آن شویم، حق کسی را پایمال سازیم و دست نیاز به سوی دیگران دراز کنیم. روزه، انسان را عزیز می‌دارد و عزتمند هیچ گاه برای تامین نیازمندی‌هایش به هر راهی متوسل نمی‌شود. روزه گرفتن به‌ویژه در روزهای گرم و طولانی، روحیه صبر و مقاومت به انسان می‌بخشد و تحمل رنج و سختی را بر آدمی آسان می‌سازد. انسان زودرنج و کم‌حوصله، نزد دیگران سبک و بی‌مقدار است و بر اثر این ضعف روحی از امتحان‌های زندگی نیز سربلند بیرون نمی‌آید.

قرآن
رشته وصل‌کننده انسان به پروردگار
«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحیم  إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِی لَیلَه الْقَدْرِ»(سوره قدر، آیه یک و در جای دیگر می‌فرماید: «شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِی أُنْزِلَ
فِیهِ الْقُرْآنُ» (سوره بقره،‌آیه ١٨۵).
این یک گوهر که پروردگار در این ظرف قرار داده و اسم این گوهر هم قرآن است. در سوره مبارکه بقره می‌فرماید: «أُنْزِلَ فِیهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِلنَّاسِ»، این گوهر شب‌چراغ عرشی و ملکوتی، راهنمای مردم است. مردم را به چه ‌چیزی راهنمایی می‌کند؟ به مسئولیت‌هایی که خودم برایشان مقرر کرده‌ام که چه مسئولیت‌هایی در مقابل خودشان، بدنشان، قلبشان، جانشان، زن و بچه‌شان، اقوامشان، مردمشان، پول و مال و کاسبی دارند. هر کدام از آن مسئولیت‌ها رشته وصل‌کننده انسان به پروردگار مهربان عالم است.