ترامپ، نخستین رئیس‌جمهوری آمریکا که پا در خاک کره‌شمالی می‌گذارد

۲۰ گام در تله کره‌شمالی

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا روز یکشنبه با حضور در منطقه غیرنظامی بین دو کره با کیم جونگ اون، رهبر کره‌شمالی دیدار کرد. رئیس‌جمهوری آمریکا پس از دیدار با کیم جونگ اون در منطقه غیرنظامی در مرز دو کره با پای پیاده وارد خاک کره‌شمالی شد و 20 قدم در خاک کره‌شمالی پیش رفت. به این ترتیب ترامپ نخستین رئیس‌جمهوری آمریکاست که هنگام زمامداری خود به خاک کره‌شمالی قدم گذاشته است. رئیس‌جمهوری ایالات متحده پس از دیدار با کیم جونگ اون در مرز بین دو کره گفت: «امروز روز بزرگی برای دنیاست.» وی همچنین از کیم جونگ اون دعوت کرد تا به واشنگتن سفر کند. رهبر کره‌شمالی نیز اقدام رئیس‌جمهوری آمریکا در سفر به کره‌شمالی را «شجاعانه» توصیف کرد. وی گفت که سفر کوتاه رئیس‌جمهوری آمریکا به کره‌شمالی به بهبود روابط دو کشور کمک می‌کند. او همچنین تاکید کرد که از پیشنهاد ملاقات دونالد ترامپ «بسیار شگفت‌زده» شده بود. رهبر کره‌شمالی افزود که سفر دونالد ترامپ به کشورش و دست دادن آنها با یکدیگر نشان می‌دهد که «امروز روزی متفاوت از دیروز» است. رهبر کره‌شمالی همچنین رابطه خود با دونالد ترامپ را «عالی» توصیف کرد. مون جائه این، رئیس جمهوری کره‌جنوبی دونالد ترامپ را در جریان سفر به منطقه غیرنظامی بین دو کره همراهی می‌کرد. به گزارش سی.ان.ان چند ماه پیش مون جائه این، رئیس‌جمهوری کره‌جنوبی به خاطر ایجاد رابطه خوب کشورش با کره‌شمالی و بعدها نقش واسطه‌ای‌اش بین ارتباط آمریکا و کره‌شمالی، نامزد جایزه صلح نوبل شده بود. گرچه چین از این ارتباطات استقبال می‌کند، اما حالا این شریک سنتی کره‌شمالی به نظر می‌رسد در خطر کنار گذاشته‌شدن است؛ خصوصا آن‌که پیونگ ‌یانگ نگاهش را به جنوب و سئول دوخته و به دنبال حمایت‌های اقتصادی و دیپلماتیک کره‌جنوبی است. اما پس از آن‌که نشست ترامپ و کیم جونگ اون در ویتنام به خوبی پیش نرفت، تاثیر شی‌جین پینگ، رئیس‌جمهوری چین دوباره افزایش یافت. تحریم‌های آمریکا علیه کره‌شمالی، تنها موضوع نشست ویتنام بود که با وجود تلاش کره‌شمالی برای حذف دست‌کم بخشی از آنها، تغییری حاصل نشد و در این میان، مهمترین کشوری که می‌توانست به پیونگ‌ یانگ کمک کند، چین بود که همواره بزرگترین شریک اقتصادی این کشور بوده است. گرچه چین همواره از اقدامات ترامپ علیه کره‌شمالی خصوصا پس از انجام آزمایش‌های موشکی حمایت کرده، اما این بدان معنا نیست که این کشور به تحریم‌ها و فشارهای حداکثری آمریکا علیه کره‌شمالی نیز پایبند است، خصوصا که در ماه‌های اخیر ترامپ محدودیت‌های شدیدی را علیه هوآوی در چین اعمال کرده است.

برنده‌ها و بازنده‌ها
حالا سوال اصلی این است که سه طرف این ماجرا یعنی چین، کره‌شمالی و آمریکا چه چیزی از هم می‌خواهند؟ و چه کسی از نتایج احتمالی این دیدارها خوشحال خواهد شد؟ شی جین‌پینگ، احتمالا محافظه‌کارترین و ایمن‌ترین جایگاه را دارد. او به دنبال برداشته‌شدن یا کم‌کردن تعرفه‌های آمریکاست، اما تا جایی که به کره‌شمالی مربوط می‌شود، پکن تمایل خود را به بازی دوطرفه نشان داده و حامی فشار به پیونگ ‌یانگ برای کنار گذاشته شدن برنامه اتمی و موشک‌های بالستیک است، اما همچنین از این‌که می‌تواند در این میان به کره‌شمالی کمک کرده و در زمان نیاز از این کشور حمایت کند نیز خوشحال است، خصوصا این‌که در زمان‌های حیاتی می‌تواند با این کارها رقبای خود یعنی آمریکا و کره‌جنوبی را تضعیف کند. کیم جونگ اون این موضوع را روشن کرده که می‌خواهد تحریم‌های بین‌المللی را کاهش داده تا اقتصاد کره‌شمالی را ارتقا دهد و خصوصا به دنبال جذب سرمایه‌ها از سوی کره‌جنوبی است. اما اگر این اتفاق نیفتد، کمک‌های اقتصادی می‌تواند از سوی چین صورت بگیرد و اگر آمریکا تمایلی به برداشتن تحریم‌ها نداشته باشد، پیونگ ‌یانگ می‌تواند برنامه خروج از تسلیحات هسته‌ای را متوقف کند و مطمئن باشد که این‌بار سئول و پکن تمایلی به فشار حداکثری و سیاست آتش و خشم دو‌سال پیش آمریکا نداشته باشند. حالا فقط موضوع ترامپ باقی می‌ماند. واشینگتن قطعا بیشترین گزینه‌ها را برای پیشنهاد به دو طرف دیگر دارد؛ از کاهش تحریم‌های کره‌شمالی گرفته تا توقف جنگ تجاری با چین. اما تقاضاهای آمریکا –توقف ارتباط‌های تجاری چین با پیونگ‌یانگ و خلع سلاح کامل اتمی کره‌شمالی- درخواست‌‌هایی هستند که به سختی قابل دسترسی هستند، خصوصا آن‌که ترامپ تمایلی به سازش ندارد. در این میان اما آمریکا می‌تواند به احتمال زیاد با مذاکرات، موفقیت‌های کوتاه‌مدتی را به دست بیاورد و بازی را به جلو پیش ببرد. به‌عنوان مثال با مذاکره با چین برای موافقت با فشارها علیه کره‌شمالی تا زمان خلع سلاح کامل هسته‌ای در عوض برداشتن برخی از تعرفه‌ها بر کالاهای چینی و همچنین فرستادن بازرسان در ازای برداشتن برخی از تحریم‌های کره‌شمالی. اما این فرآیند بسیار پیچیده‌تر از آن است که منجر به یک پیروزی بزرگ برای آمریکا شود. ترامپ چه بتواند با دو طرف این مثلث همکاری کند یا نه، او درنهایت خود را در دامی می‌بیند که به راحتی نمی‌تواند از آن خلاص شود.